Ahilik, Anadolu Selçukluları döneminde ortaya çıkan, Osmanlı Devletinin kuruluÅŸ döneminde yaygınlaÅŸan esnaf örgütüdür. Abilil adını kardeÅŸim anlamına gelen Arapça abi sözcüÄŸünden almaktadır.
Ahilikte temel ilkelerden bazıları, alım satım iÅŸlerinde birlikte davranma, kazançta belirli topluluklar biçiminde ortaklık, kalitede standartlaÅŸmadır. Ahiler bozuk, sakat mal satmazlar, satanlaı- meslekten çıkarılırdı. Aralarında biz öz- denetim vardı. Fiyatlar narha göre düzenlenirdi.
Aııadoludaki gazilik, alperenlik, abdallık ve hacılık gibi kurumları izleyen Ahilik dinsel, siyasal ve ekonomik yönleriyle önemli bir kurumdur. 15. yuzyıldan sonra yalnız ekonomik yönden önemini sürdürmüÅŸ, esnaf ve zanaatçıların resmi durumuna gelmiÅŸtir. Ahi birlikleri Selçuklu ve Osmanlı dönemlerinde günümüzde kooperatif, sendika, sigorta ve bankaların oynadığı rolü oynamış, Islam iÅŸ ahlakım yayan kuruluÅŸ olarak dikkati çekmiÅŸtir.
Denizli BabadaÄŸ Çarşısı kapısındaki ÅŸu dizeler Ahilik geleneÄŸini özetle açıklamaktadir:
Sevgi göster herkese ha!
Selamdan kaçınma sakın.
İnsanları ayırma ha!
Hepsine adil ver hakkın.
Niyetin iyi olsun ha!
Her ÅŸeyin gerçeÄŸini söyle.
Hayırlıdan ayrılma ha!
Ä°yi anlaÅŸ herkes ile.
Etrafına dostluk saç ha!
Eser kalır sen gidersin.
Ä°yi belle unutma ha!
Önce hizmet sonra sensin.